Skip to content

Category Archives: Εφήμερα

Η αναστάσιμη γιορτή

iKioskΤελευταία φορά που έγραψα σε αυτή τη σελίδα ήτανε λίγο πριν ξεσπάσουν τα “Δεκεμβριανά” (της γενιάς μου φυσικά), γνωστότερα στο διαδίκτυο και ως griots. Με είχαν συνεπάρει οφείλω να ομολογήσω. Τα ακολούθησα στενά. Όχι στο δρόμο, αλλά ούτε και από τον καναπέ του σαλονιού μου. Τα ακολούθησα κυρίως απο την καρέκλα του γραφείου μου. Τα ακολούθησα ψηφιακά. Με το που έσκασαν οι πρώτες αναταραχές, άρχισα αυτόματα και το ασταμάτητο search για #griots σε blogs και twitter. Και έτσι, αντί να κάνω follow τα παιδιά στους δρόμους, έκανα follow όσουν αναμετέδιδαν και σχολίαζαν online το λυσσασμένο πάρτι των εφήβων στους δρόμους της Αθήνας.

Όταν πεθάνω θέλω να γίνω πορσελάνη!

Όταν είσαι μικρός συνήθως λες τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις και όλοι να σε καμαρώνουν. Ή έστω σε κοιτούν με διακριτική απορία, αν λες ότι θέλεις να γίνει φυσιοδίφης, όπως εγώ, που νόμιζα οτι θα περάσω την ζωή μου κάνοντας βόλτες σε ζούγκλες σαν αυτούς τους τύπους στα ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ. Όταν όμως έχεις μεγαλώσει τι περιθώρια έχεις για τέτοιες βαρυσήμαντες δηλώσεις; Ή θα παλιμπεδίζεις κάνοντας κάθε τόσο ανακοινώσεις για μια νέα αρχή ή… θα σκέφτεσαι τι θα γίνεις όταν πλέον οι τρεις διαστάσεις του μάταιου τούτου κόσμου δεν θα σε έχουν πλέον και τόση ανάγκη. [...]

Ο παιδικός μου Μάρτυρας του Ιεχωβά

 Όταν ήμουν στο δημοτικό είχα ένα συμμαθητή που είχε πολύ πλάκα. Βασικά κάναμε παρέα γιατί ήταν όλη μέρα μέσα στη μαλακία. Και εκείνη την εποχή ήταν ίσως ο πιο δημιουργικός απο όλους μου τους συμμαθητές. Έφτιαχνε μόνος του φιγούρες του καραγκιόζη και έδινε παραστάσεις. Μιλάμε για πολύ προσεγμένη δουλειά, επαγγελματικότατη. Μόλις ετοίμαζε τις φιγούρες διάλεγε ένα έργο του καραγκιόζη και οργανώναμε παραστάσεις στην ταράτσα του σπιτιού του. Εγώ βασικά δεν εκανα τίποτα ουσιαστικό, μόνο δημόσιες σχέσεις. Κερνούσαμε και πορτοκαλάδα θυμάμαι. Υπήρχε όμως ένα προβληματάκι: τα μεσημέρια έπρεπε να κλειστεί στο σπίτι με τον πατέρα του για να διαβάσουν όλοι μαζί την βίβλο. [...]

Πως θα ήταν άραγε η pop με ολίγο περιεχόμενο;

Αν αναρωτιέσαι και εσύ τι θα ήταν η pop αν δεν ήταν μια τσιχλόφουσκα που σκάει, νομίζω πως έχω κάτι που θα σε ενδιαφέρει. Είναι η νέα δουλειά της Grace Jone. Δες το βίντεο που λανσάρισε τον Ιούλιο στο YouTube σαν προάγγελο του νέου της άλμπουμ και θα καταλάβεις:

Έχω την εντύπωση οτι αν το φιλοθεάμον κοινό της δεκαετίας του 90 δεν ήταν κουρασμένο από τις πρόσφατες ακρότητες της Punk του 80 ή τις αβάστακτες ποιότητες της Rock του 70 θα είχε αναδείξει καλλιτέχνες σαν την Grace Jones σε πρωθιέριες της Pop και δεν θα είχε γαντζωθεί πάνω σε βιονικές Μαντόνες. Ή πάλι ίσως μια διασκεδάστρια δεν είναι και τόσο καλό να έχει ένα δυνατό προσωπικό στιλ όπως η Grace Jones. [...]