Πολιτης beta κατηγοριας

Στα πλαίσια της κόντρα μεταξύ Google και Microshoft για την κυριαρχία στο internet η πρώτη κυρία του διαδυκτίου παρουσιάζει τον δικό της browser.

Ok… έχει την πλάκα του, κάποιες νέες λειτουργίες, νέες ιδέες, αλλά… πολύ Google ρε παιδί μου. Εντάξει, το ξέρω, την συμπαθούμε την Google, είναι ας πούμε “το φιλικό αφεντικό” μας και ψιλοχαιρόμαστε να βλέπουμε την Microsoft να χάνει σιγά-σιγά την αίγλη του αλαζόνα πλανιτάρχη, αλλά εμένα αυτή η μονομανία της google με την χρηστικότητα με κουράζει. Βαριέμε. Είναι στεγνή και άχρωμη και μπορεί να μην είναι ξενέρωτη σαν την Microsoft, αλλά… πως να στο πω, είναι σαν να μου λες οτι το σερβίτσιο είναι μόνο για να τρως. Ε όχι, είναι και για να ομορφαίνει το τραπέζι. Και αυτός ο browser εμένα την οθόνη μου δεν την ομορφαίνει.

ΥΓ. Κατακυριευμένος απο το Chrome hype μπήκα στα windows μετά απο μήνες που είχα να ανοίξω το parallel στο mac. Τελικά εμένα, έστω και για λίγο η Google με έστειλε για βόλτα στα λημέρια της Microsoft. Πήγα, θυμήθηκα για λίγο τα παλιά και έφυγα τρέχοντας!

Hello and sorry for the english, this was suppose to be a Greek blog, and actually it still is, but at the moment I’m posting from my iPhone that unfortunately doesn’t support our superior language, yet. Hopefully vodafone has already solve this issue. I plan to check about this tomorrow.

Ok, the text is long enough for a testing post, I will now also add a photo and go check how this post looks on a browser.

Το σωτήριον Ετος 2007 η εκκλησία της Apple παρουσιάζει το iPhone.

Ο πάπας της νέας ηλεκτρονικής εποχής Steve Jobs κηρύττει απο τον άμβονα της Macworld 2007 το keynote που εκατομμύρια πιστοί σε όλο τον κόσμο περίμεναν με αγωνία και αχαλίνωτη περιέργεια.

Εκείνη την ημέρα, τα πλήθη των πιστών θα βίωναν μία αποκάλυψη που θα τους άλλαζε μια για πάντα την ζωή, σαν τις παρθένες μια άλλης εποχής την πρώτη νύχτα γάμου.

Πριν λίγο καιρό προσηλυτίστηκα και εγώ. 

Κρυπτοmacάς ήμουν νομίζω απο παλιά. Είχα ξεκινήσει ουσιαστικά την επαγγελματική μου ζωή σε ένα Mac, αλλά μηχάνημα της apple δεν είχα αγοράσει ποτέ. Τα θαύμαζα πάντα απο μικρή απόσταση, με ένα κρυφό πόθο, σαν κάτι ιδανικό και απρόσιτο. Τα όρια της απόλαυσης ενός μηχανήματος τα βίωσα με ένα μηχάνημα άλλης θρησκείας, με ένα Vaio 17’‘. Είναι ωραίο μηχάνημα και το έχω ακόμα, αλλά έχει ένα τεράστιο ελάττωμά, τα Windows (αν και τουλάχιστον XP). Μέχρι τις 15 Ιανουαρίου 2008 δεν είχα καταλάβει ο πτωχός πόσο απλό είναι να αποκτήσεις κανείς ένα MacBook Pro, ούτε πόσο έντονα μπορεί ένα λειτουργικό σαν το Mac OSX να αλλάξει την σχέση σου με τους υπολογιστές συνολικότερα.

Πρόσφατα κατάλαβα και πόσο απλό είναι να αποκτήσει κανείς ένα iPhone. Το γιατί να αποκτήσεις κανείς ένα iPhone δεν θα το μάθεις τώρα από εμένα. Για να διαβάζεις αυτό το κείμενο φαντάζομαι οτι θα είσαι τουλάχιστον ένας τεχνολογικός κομφορμιστής, θα πιστεύεις οτι αξίζεις το ηλεκτρονικά καλύτερο και θα νιώθεις ακόμα μέσα σου ότι μια μικρή οθόνη στα χέρια σου μπορεί να σου δείξει τα πάντα και να σε μεταφέρει αυτόματα παντού. Μην μου πεις οτι όταν έβλεπες Star Trek παρακολουθούσες μόνο την υπόθεση!