Skip to content

Monthly Archives: November 2008

Όταν πεθάνω θέλω να γίνω πορσελάνη!

Όταν είσαι μικρός συνήθως λες τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις και όλοι να σε καμαρώνουν. Ή έστω σε κοιτούν με διακριτική απορία, αν λες ότι θέλεις να γίνει φυσιοδίφης, όπως εγώ, που νόμιζα οτι θα περάσω την ζωή μου κάνοντας βόλτες σε ζούγκλες σαν αυτούς τους τύπους στα ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ. Όταν όμως έχεις μεγαλώσει τι περιθώρια έχεις για τέτοιες βαρυσήμαντες δηλώσεις; Ή θα παλιμπεδίζεις κάνοντας κάθε τόσο ανακοινώσεις για μια νέα αρχή ή… θα σκέφτεσαι τι θα γίνεις όταν πλέον οι τρεις διαστάσεις του μάταιου τούτου κόσμου δεν θα σε έχουν πλέον και τόση ανάγκη. [...]

Ο παιδικός μου Μάρτυρας του Ιεχωβά

 Όταν ήμουν στο δημοτικό είχα ένα συμμαθητή που είχε πολύ πλάκα. Βασικά κάναμε παρέα γιατί ήταν όλη μέρα μέσα στη μαλακία. Και εκείνη την εποχή ήταν ίσως ο πιο δημιουργικός απο όλους μου τους συμμαθητές. Έφτιαχνε μόνος του φιγούρες του καραγκιόζη και έδινε παραστάσεις. Μιλάμε για πολύ προσεγμένη δουλειά, επαγγελματικότατη. Μόλις ετοίμαζε τις φιγούρες διάλεγε ένα έργο του καραγκιόζη και οργανώναμε παραστάσεις στην ταράτσα του σπιτιού του. Εγώ βασικά δεν εκανα τίποτα ουσιαστικό, μόνο δημόσιες σχέσεις. Κερνούσαμε και πορτοκαλάδα θυμάμαι. Υπήρχε όμως ένα προβληματάκι: τα μεσημέρια έπρεπε να κλειστεί στο σπίτι με τον πατέρα του για να διαβάσουν όλοι μαζί την βίβλο. [...]