Skip to content

Όταν πεθάνω θέλω να γίνω πορσελάνη!

Όταν είσαι μικρός συνήθως λες τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις και όλοι να σε καμαρώνουν. Ή έστω σε κοιτούν με διακριτική απορία, αν λες ότι θέλεις να γίνει φυσιοδίφης, όπως εγώ, που νόμιζα οτι θα περάσω την ζωή μου κάνοντας βόλτες σε ζούγκλες σαν αυτούς τους τύπους στα ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ. Όταν όμως έχεις μεγαλώσει τι περιθώρια έχεις για τέτοιες βαρυσήμαντες δηλώσεις; Ή θα παλιμπεδίζεις κάνοντας κάθε τόσο ανακοινώσεις για μια νέα αρχή ή… θα σκέφτεσαι τι θα γίνεις όταν πλέον οι τρεις διαστάσεις του μάταιου τούτου κόσμου δεν θα σε έχουν πλέον και τόση ανάγκη.

Εμένα ή “άλλη διάσταση” δεν με απασχόλησε σχεδόν ποτέ, όμως το δημιουργικό ταλέντο ενός συμπολίτη μου απο το Σιάτλ με έκανε να σκεφτώ ότι το ρέκβιεμ της ματαιοδοξίας μου μπορεί να έχει κάποιο ενδιαφέρον και να πιάνει και πολύ λίγο χόρο. Που να φτιάχνεις πυραμίδες τώρα με αυτή την κρίση…

Δες αυτό το βίντεο και θα καταλάβεις την χαριτωμένη ιδέα που μπήκε στο πολυτάραχο μυαλό μου.

Τον Charls Krafft τον γνώρισα το 2004 στο Δουβλίνο. Ήμασταν και οι δύο εκεί για το NSK Event που είχε διοργανωθεί στα πλαίσια των εορτασμών για το καλωσόρισμα των νέων κρατών στην Ευρωπαϊκή ένωση. Ένα από τα νέα κράτη ήταν και η Σλοβενία η οποία χάρη σε μια χαρισματική πρέσβειρα που είχε τότε στην Ιρλανδία  είχε καλέσει όλους τους καλλιτέχνες του NSK να διοργανώσουν ένα πενθήμερο event με συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις, ομιλίες, συζητήσεις, πάρτι και φυσικά ένα γραφείο διαβατηρίων για  τους νέους πολίτες του κράτους NSK στο οποίο και εγώ και ο Charly προσφέρουμε τις διπλωματικές μας υπηρεσίες. Απο τότε μέχρι σήμερα με τον Charles ανταλλάσσουμε εικόνες, ιδέες, αντικείμενα και μουσικές. Και ναι, πρέπει να το παραδεχτώ πως έχει καταφέρει μια φορά να με σοκάρει: μου ζήτησε να του στείλω cd της Τσαλιγοπούλου και με ρώτησε αν τα έχει με εκείνον τον Νταλάρα! Είσαι ακόμα εδώ; Χαλάρωσε. Ο άνθρωπος έχει μεγαλώσει σε κοινόβια παρέα με τους γνωστούς άγνωστους της δυτικής ακτής, να μην αρχίσουμε και τα κουτσομπολιά τώρα, καταλαβαίνεις. Θα σου πω μονάχα οτι κάποτε ζούσε επάνω σε ένα δέντρο και οτι είναι εξάδελφος της Γκρέης Σλικ και αν δεν σου λέει τίποτα ούτε αυτό, τότε ας μείνουμε στην αρχική ιδέα της κουβέντας μας. Όταν πεθάνω θέλω αυτός ο άνθρωπος να κάνει την στάχτη μου πορσελάνη. Για το σχέδιο υπάρχουνε ήδη κάποιες ιδέες, αλλά αυτό που προηγείται είναι να τον κρατήσουμε στην ζωή τουλάχιστον για 1000 χρόνια ακόμα γιατί δεν σκοπεύω να την κάνω σύντομα… περνάω καλά και όσο με ζητάει το κοινό μου θα μένω και εγώ μαζί σας.

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *
*
*