Skip to content

Για μας κελαηδούν τα πουλιά

Ίσως να φταίει η ζέστη της Αθήνας, ίσως το κρύο απο το air condition… τι να σου πω, δεν ξέρω, εγώ πάντως σήμερα ακούω κελαηδήματα και τραγουδάω Γούναρη. Τελικά αυτές οι απότομες αλλαγές νομίζω πως με φτιάχνουν.

Ξέρεις τι είναι να πηγαίνεις το πρωί σε bussiness meeting (sic) όπου το μόνο που σίγουρα δεν βρίσκεις είναι ένα δείγμα έστω κάποιου στοιχειώδους επαγγελματισμού ή κάτι που κάπως να μπορούσες να χαρακτηρίσεις ως δημιουργία και να γυρνάς μετά από ώρες στο γραφείο και οι οθόνες γύρω σου να έχουν γεμίσει μικρές πολύχρωμες οάσεις; Ακόμα και τα midi ringtones τα ακούς σαν κελαηδήματα από ξεχασμένους παραδείσους.

Υπέροχες αλλόκοτες ισορροπίες μιας ζωής στην πόλη που μου έτυχε, αλλά έμαθα μια χαρά να ζω.

“It’s two o’clock” λέει ο φίλος μας Alex του Leopard.
Καληνύχτα. Αύριο θα ξαναπάω στη δουλειά!

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *
*
*