Skip to content

Οι πρόσφυγες της σύγχρονης τέχνης

Σήμερα γυρνώντας σπίτι με περίμενε πεταμένος στην αυλή ένας φάκελος απο τις εκδόσεις Εκκρεμές. Ήταν “Το πολιτικό στη σύγχρονη τέχνη”, ένας “συλλογικός τόμος που επιχειρεί να συνεισφέρει στη συζήτηση πάνω στα πολιτικά διακυβεύματα της σύγχρονης τέχνης μια κριτική και θεωρητικά εναργή οπτική γωνία”, όπως διαβάζω στο οπισθόφυλλο.

Πριν κάμποσους μήνες είχα συνεργαστεί με τον Γιάννη Σταυρακάκη και τον συνεργάτη του Κωστή Σταφυλάκη για την παρουσίαση σε αυτό το βιβλίο ενός κειμενου του φίλου μου Alexei Monroe, ουσιαστικά μια συλλογή αποσπασμάτων από το βιβλίο του Interrogation Maschine, Laibach and NSK.

Το πρώτο πράγμα που προσέχει κανείς σε αυτό το βιβλίο είναι φυσικά η φωτογραφία στο εξώφυλλο: μια ομάδα μαύρων ανδρών με λευκά μαλλιά! Με μια δεύτερη ματιά ίσως προσέξει και οτι η ομάδα αυτή δεν είναι μόνο μαύροι άνδρες με άσπρα μαλλιά αλλά και κάποιοι λευκοί άνδρες, καθώς και μια γυναίκα. Όλοι όμως έχουν λευκά μαλλιά! Βλέποντας αυτή τη φωτογραφία ήταν αδύνατον να μην έρθουν στο μυαλό μου οι χιλιάδες φιλόδοξοι Νιγηριανοί μετανάστες του NSK State. Ακόμα και σήμερα ο mail server του nskstate.com γονατίζει μπροστά στα emails που καταφθάνουν απο την Αφρική ζητώντας απελπισμένα ένα διαβατήριο του NSK. Αν θέλεις μπορείς να διαβάσεις μερικά απο αυτά τα emails στο Words from Africa, μια interactive παρουσίαση που είχαμε κάνει πριν μερικούς μήνες με αφορμή μία έκθεση των Irwin στην Δανία η οποία είχε σαν θέμα της το ίδιο το κράτος του NSK. Η φωτογραφία αυτή δεν είχε καμία σχέση με όλα αυτά… ήταν ντοκουμέντο απο μια δράση του καλλιτέχνη Santiago Sierra, “Persons Paid to have their Hair Dyed Blond”. Σε αυτή τη δράση ο καλλιτέχνης είχε δώσει 60 δολάρια σε όποιον μελαχρινό παράνομο πωλητή του δρόμου δεχόταν να βάψει τα μαλλιά του λευκά και να στηθεί στο περίπτερο του καλλιτέχνη στην Μπιενάλε της Βενετίας πουλώντας τις μαϊμού τσάντες του στους φιλότεχνους περαστικούς. Όπως διαβάζω στο βιβλίο οι παράνομοι αυτοί πωλητές μέσα στον χώρο της έκθεση έχασαν την επιθετική πολιτική πωλήσεων που είχανε στους δρόμους και αποξενώθηκαν από το “καλλιτεχνικό” περιβάλλον.

Οι διαφορές έργων σαν και αυτό του Sierra με αυτό του NSK State είναι φυσικά πάρα πολλές. Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως θα ήταν ενδιαφέρον να επισημάνουμε κάποιες. Στο έργο “Persons Paid to have ther Hair Dyed Blond” οι μετανάστες έχουν προσκληθεί και επιλεγεί από τον καλλιτέχνη και πληρώνονται για την συμμετοχή τους, ενώ στην περίπτωση του NSK State οι Νιγηριανοί δεν καλούνται για κάποια δράση, έρχονται μόνοι τους και δεν πληρώνονται, πληρώνουν και όπως μπορείτε να δείτε μέσα απο τα email ή τις μαγνητοσκοπημένες συνεντεύξεις τους, είναι έτοιμοι να κάνουν ότι είναι δυνατό για να αποκτήσουν το διαβατήριο ενός άγνωστου κράτους κάπου στην Ευρώπη (μπερδεύοντας το συχνά με την εξίσου μάλλον άγνωστή τους Σλοβενία).

Η υπόθεση με τους Αφρικανούς πολίτες του NSK γίνετε ακόμα πιο ενδιαφέρουσα αν λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι ακόμα και όταν οι φιλόδοξοι αυτοί μετανάστες μαθαίνουν ότι το NSK δεν έχει δικά του εδάφη και οτι με το διαβατήριο που τους προσφέρει δεν μπορούν να περάσουν νόμιμα κανένα διεθνές σύνορο, οι άνθρωποι αυτοί συνεχίζουν να προτιμούν το διαβατήριο αυτό από τα χρήματα που κοστίζει η έκδοσή του.

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *
*
*