Skip to content

Πως θα ήταν άραγε η pop με ολίγο περιεχόμενο;

Αν αναρωτιέσαι και εσύ τι θα ήταν η pop αν δεν ήταν μια τσιχλόφουσκα που σκάει, νομίζω πως έχω κάτι που θα σε ενδιαφέρει. Είναι η νέα δουλειά της Grace Jone. Δες το βίντεο που λανσάρισε τον Ιούλιο στο YouTube σαν προάγγελο του νέου της άλμπουμ και θα καταλάβεις:

Έχω την εντύπωση οτι αν το φιλοθεάμον κοινό της δεκαετίας του 90 δεν ήταν κουρασμένο από τις πρόσφατες ακρότητες της Punk του 80 ή τις αβάστακτες ποιότητες της Rock του 70 θα είχε αναδείξει καλλιτέχνες σαν την Grace Jones σε πρωθιέριες της Pop και δεν θα είχε γαντζωθεί πάνω σε βιονικές Μαντόνες. Ή πάλι ίσως μια διασκεδάστρια δεν είναι και τόσο καλό να έχει ένα δυνατό προσωπικό στιλ όπως η Grace Jones. Ο κόσμος το βαριέται αυτό. Είναι αχόρταγος. Θέλει ποσότητες τεράστιες και ταχύτητες τρελές. Θέλει προσωπικότητες που αλλάζουν την εικόνα τους σαν ανελέητο ζάπινγκ από τον καναπέ της σαλονοτραπεζαρίας. Θέλει κάτι προκλητικό σε οικογενειακή συσκευασία. Και αυτό ακριβώς προσφέρει η φίλτατη Μαντόνα που σήμερα έχει για πάρτη της ένα Ολυμπιακό στάδιο που με δυσκολία χωράει τους αλλόφρονες πιστούς της.

Από αύριο τα Ελληνικά μπλοκς θα γεμίσουν με αναφορές, κριτικές και φωτογραφίες από το σόου της βασίλισας. Αν κουραστείς να διαβάζεις τα ίδια και τα ίδια, σου έχω μια κριτική για την νέα δουλειά της Grace Jones, Corporate Cannibal. Παλιότερες δουλειές της μπορείς να κατεβάσεις (παράνομα φυσικά) από εδώ. Για το τελευταίο άλμπουμ της Hurricane θα πρέπει να περιμένεις λίγο μιας και θα κυκλοφορήσει μέσα στον Οκτώβριο, εκτός και αν είσαι πολύ καλός μαζί μου…

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *
*
*